โตมร
ประกันครบวงจร

ลูกสองคนโตไวเกินไปจริงๆ จนบางครั้งผมเผลอถามตัวเองว่า…เวลาผ่านไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จากวันที่ยังต้องอุ้ม กลายเป็นวันที่เสียงหัวเราะ เสียงเถียง และเสียงร้องไห้ดังทั่วบ้าน

บางวันวุ่นวาย บางวันเหนื่อยใจ แต่ทุกครั้งที่ได้กอด ได้ปลอบ ได้บอกเขาว่า "ไม่เป็นไรนะลูก พ่ออยู่ตรงนี้" ผมรู้เลยว่านี่คือช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดในชีวิต

พอได้อยู่กับลูกมากขึ้น ผมก็เริ่มเข้าใจคำว่า "การปกป้อง" ลึกซึ้งกว่าเดิม มันไม่ใช่แค่การกันเขาไม่ให้ล้ม หรือคอยบอกว่าอะไรควรไม่ควร แต่มันคือการทำให้เขารู้ว่า ต่อให้ผิดพลาดหรือล้มลง พ่อก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ

จนวันที่ได้ก้าวเข้าสู่บทบาทใหม่ในวงการประกันชีวิต มันเหมือนต่อยอดสิ่งนั้นออกไปอีก จากการกอดลูกให้หายร้อง สู่การวางแผนเพื่อให้คนที่เรารักยังมีที่พึ่งแม้ในวันที่เราอาจไม่อยู่

ประกันชีวิตสำหรับผมตอนนี้เลยไม่ใช่เรื่องของตัวเลขหรือเอกสารอีกต่อไป แต่มันคือวิธีที่เราจะได้บอกกับคนที่รักว่า "ผมเตรียมไว้ให้แล้วนะ" เหมือนพ่อคนหนึ่งที่อยากให้ลูกมีชีวิตที่ปลอดภัย แม้วันที่ตัวเองไม่ได้อยู่ตรงนั้น

และในทุกครั้งที่ผมพูดคุยกับใครสักคน มันไม่ต่างจากการส่งต่อความรักแบบเดียวกับที่มีให้ลูกเลย